jumpToMain
siteLogo

Elementy współpracujące łożysk ślizgowych ks PERMAGLIDE® 

Czynniki wpływające

Niezawodność i żywotność bezobsługowego punktu łożyskowania lub punktu łożyskowania o niewielkich wymaganiach konserwacyjnych nie są zależne tylko od sumy obciążeń oraz smaru w przypadku łożysk o niskich wymaganiach konserwacyjnych, lecz także od materiału i powierzchni ślizgowego elementu współpracującego. Materiały ślizgowych elementów współpracujących mają znaczny wpływ na szybkość zużycia i tym samym na żywotność łożyska ślizgowego (patrz tabela „Współczynnik korekcyjny”).
Twardość elementu współpracującego
29839

Analiza wyników badań na stanowisku do badań obrotowych: zużycie w μm przy różnych twardościach wału HRC

Dla zapewnienia dobrych warunków trybologicznych należy stosować możliwie twarde (HRC > 45) i gładkie (wysokość nierówności Rz 0,8 do 1,0)´elementy współpracujące. Badania z wykorzystaniem wałów o różnych twardościach wykazują znacznie większe zużycie w okresie żywotności w przypadku wałów o mniejszej twardości lub większej chropowatości powierzchni.

W przypadku łożysk ślizgowych z materiałów P1 z punktu widzenia żywotności zawsze korzystne jest, gdy ślizgowe elementy współpracujące posiadają hartowaną lub specjalnie powlekaną powierzchnię bieżną. Jest to ważne szczególnie przy większych obciążeniach i szybkościach ślizgu. Jeżeli materiału wału nie można jeszcze bardziej utwardzić przez hartowanie, czop łożyskowy powinien mieć szlifowaną powierzchnię. Należy przy tym unikać rowków szlifowania występujących poprzecznego do kierunku ruchu oraz kołowych bądź spiralnych śladów obróbki skrawaniem. W przypadku bezołowiowych materiałów – jak PERMAGLIDE® P14 –  stosowany jest na przykład brąz cynowy, wykazujący większą twardość od brązu ołowiowego, stosowanego w materiale P10. Dlatego w  bezołowiowych łożyskach ślizgowych PERMAGLIDE® P1 zalecany jest twardy element współpracujący o twardości HRC > 47. Zapewnia to mniejsze zużycie materiału oraz mniejsze obciążanie elementu współpracującego.

Chropowatość elementu współpracującego
29842

Analiza wyników badań na stanowisku do badań obrotowych: zużycie w μm przy różnych chropowatościach wału Rz, twardość wału HRC 60

Duże znaczenie dla niezawodności i żywotności połączenia ślizgowego ma chropowatość powierzchni ślizgowego elementu współpracującego. Optymalne warunki tarcia zapewnia chropowatość powierzchni w przedziale od Rz 0,8 do Rz 1,5.

W przypadku łożysk ślizgowych z materiałów P1, przy zbyt gładkiej powierzchni smar stały nie może się gromadzić w dostatecznej ilości na ślizgowym elemencie współpracującym. Podczas ruchu ślizgowego występują ciągłe procesy adhezji, powodujące drgania cierne, piszczące odgłosy i zakłócenia. Gdy powierzchnia elementu współpracującego jest zbyt chropowata,  smar stały dostępny w łożysku ślizgowym nie wystarcza do wytworzenia na ślizgowym elemencie współpracującym ciągłego filmu smarnego. Dochodzi do procesów abrazji ze zwiększonym tarciem, wzrostu temperatury i szybkości zużycia.  W przypadku łożysk ślizgowych z materiałów P2, przy większej chropowatości dochodzi do zjawisk abrazyjnych powodujących przyspieszone zużycie mimo obecności smaru jako środka smarnego.

Współczynnik korekcyjny materiał ślizgowego elementu współpracującego

Materiał powierzchni współpracującej

 fw

Stal

 1

Stal azotowana

 1

Stal niskokorozyjna

 2

Stal twardo chromowana (grubość warstwy min. 0,013 mm)

 2

Stal ocynkowana (grubość warstwy min. 0,013 mm)

 0.2

Stal fosforanowana (grubość warstwy min. 0,013 mm)

 0.2

Żeliwo szare Rz 2

 1

Aluminium anodowane

 0.4

Aluminium anodowane na twardo (twardość 450 +50 HV; grubość 0,025 mm)

 2

Stopy na bazie miedzi

 0.1 to 0.4

Nikiel

 0.2

Współczynnik korekcyjny materiału fw (przy chropowatości Rz 0,8 do Rz 1,5)

Wear values
29902
29875
Konstrukcja ślizgowego elementu współpracującego
Contact
Would you like further information?
Download
Application examples

Take a look at our application examples with PERMAGLIDE® plain bearings